Iyilik::

İYİLİK::
Bir kurdu avcılar fena halde sıkıştırmıştır.
> Kurt ormanda oraya buraya kaçmakta, ancak peşindeki avcıları
bir türlü ekememektedir.
> Canını kurtarmak için deli gibi koşarken bir köylüye rastlar.
> Köylü elinde yabasıyla tarlasına girmektedir.
> Kurt, adamın önüne çöker ve yalvarmaya başlar.
> "Ey insan ne olur yardım et bana, peşimdeki avcılardan kaçacak
nefesim kalmadı, eğer sen yardım etmezsen biraz sonra yakalayıp
öldürecekler.
> " Köylü bir an düşündükten sonra yanındaki boş çuvalı açar,
kurda içine girmesini söyler.
> Çuvalın ağzını bağlar, sırtına vurur ve yürümeye devam eder.
> Birkaç dakika sonra da avcılara rastlar.
> Avcılar köylüye bu civarda bir kurt görüp görmediğini sorarlar,
köylü "görmedim" der ve avcılar uzaklaşır.
> Avcıların iyice uzaklaştığından emin olduktan sonra köylü
sırtındaki torbayı indirir, ağzını açar, kurdu dışarı salar.
> "Çok teşekkür ederim" der kurt, "Bana büyük bir iyilik yaptın"
> "Önemli değil" der köylü ve tarlasına gitmek üzere yürümeye
baslar.
> "Bir dakika" diye seslenir kurt: Çok uzun zamandır bu
avcılardan kaçıyorum,
çok bitkin düştüm, açım, kuvvetimi toplamam için bir şeyler yemem lazım ve
burada senden başka yiyecek bir şey yok."
> Köylü şaşırır:
> "Olur mu, ben senin hayatını kurtardım."
> "Yapılan iyiliklerden, verilen hizmetlerden daha çabuk unutulan
bir şey
yoktur" der kurt.
> "Ben de kendi çıkarım için senin iyiliğini unutmak ve seni
yemek zorundayım.
> " Bir süre tartıştıktan sonra, ormanda karşılarına çıkacak olan
ilk üç kişiye bu konuyu sormaya ve ona göre davranmaya karar verirler.
> Karşılarına önce yaşlı bir kısrak çıkar.
> " Ne vefası " der kısrak,
> "Ben sahibime yıllarca hizmet ettim, arabasını çektim, taylar
doğurdum, gezdirdim.
> Ve yaşlanıp bir işe yaramadığımda beni böylece kapıya koydu...
> " Bir sıfır öne geçen kurt sevinirken bir köpeğe rastlarlar.
> "Ben hizmetin değerini bilen bir efendi görmedim" der köpek, "
Yıllardır sadakatle hizmet ederim sahibime koyunlarını korurum,
yabancılara saldırırım, ama o beni her gün tekmeler, sopayla vurur..."
> Kurt köylüye döner,
> "İşte gördün" der. Köylü de son bir çabayla
> "Ama üç diye konuşmuştuk, birine daha soralım, sonra beni ye"
diye cevap verir.
> Bu kez karşılarına bir tilki çıkar.
> Başlarından geçenleri, tartışmalarını anlatırlar.
> Tilki hep nefret ettiği kurda bir oyun oynayacağı için keyiflenir.
> "Her şeyi anladım da" der tilki
> "Bu küçücük torbaya sen nasıl sığdın?
> " Kurt bir şeyler söyler, tilki inanmamış gibi yapar:
> "Gözümle görmeden inanmam...
> " İşin sonuna geldiğini düşünen kurt torbaya girer girmez,
tilki köylüye işaret eder ve köylü torbanın ağzını sıkıca bağlar.
> Köylü eline bir taş alır ve
> "Beni yemeye kalktın ha nankör yaratık" diyerek torbanın
içindeki kurdu bir süre pataklar.
> Sonra tilkiye döner
> "Sana minnettarım beni bu kurttan kurtardın" der.
> Tilki de "Benim için bir zevkti" diye cevap verir.
> O an köylünün gözü tilkinin parlak kürküne takılır, bu kürkü
satarsa alacağı parayı düşünür ve hiç beklemeden elindeki taşı kafasına
vurup tilkiyi öldürür.
> Sonra da torbanın içindeki kurdu ayağıyla dürter:
> "Haklıymışsın kurt, yapılan iyilikten daha çabuk unutulan bir
şey yokmuş..."
> CAN DÜNDAR--