Ben sevmeyi beceremedim Sevgili

Ben yıllarca unutmuştum aşkı


Sevmek sevilmek,


Aşk bana ağır geldi.


Beceremedim sevmeyi sevgili..


Baharca konduğun yüreğimde,


bozkırlar uyandı.


İçim,gelincik tarlası


Papatya bahçesi sayende.


Aşk basna ağır geldi


Kelebekleri bile taşıyamadım.....





hiç bir hesabim olmadı seninle.


Ben,


Ozanca yüreğini sevdim sadece.


Hayata duruşunu,


Benim oluşunu kıskandım bazan.


Birgece gelmesen rüyalarıma


Ehvamlara kapıldım.


Bazan çıldırdım geceler boyu


Hep benimle olmanı istedim


Hep yanında kalmayı


Birde kollarında ölmeyi istedim


Aşk bana ağır gerldi sevgili


Sevmesini bile beceremedim....





Pır pır eden yüreğimde güller açtı.


Sayende hayaller kurmaya başladım


Çözlünce yüreğimde buzlar


Yaşayınca senle,


Eskilerde unuttuklarımı


Kendimi genç sandım..


Kalbimi bir şey bildim


Kendimi


Hep senin


Seni henim sandım.


Seni öyle sahiplendim ki içimde


bilemedim ne yapacağımı


Saçmaladım.


Aşk bana ağır geldi sevgili


Ben sanırım,


Sevmeyi beceremedim....





Beni bıraktığın yerde,


Bir yeşil vadi var şimdi yüreğimde


Gök ekini gibi


Sen bana sevmeyi öğrettin


aşkı tattırdın.Karakış ayazında yüreğime


Baharlar getirdin


Meğer ben kurutmuşum senin


Sevgi pınarlarını


Sen bana bir hayat bahşettin


Yaşamak getirdin


Sevda verdin


Ben sevmeyi beceremedim


aşk bana ağır geldi sevgili...