Ana Gibi Yar Olmaz

akasya · 23-08-2008, 13:41

Annemin sadece bir gözü vardı. Ondan nefret ederdim. Çünkü bu durum beni utandırıyordu. Ailemizi geçindirmek için okulda aşçılık yapardı. İlk okulda iken bir gün annem bana merhaba demeye gelmişti. Yerin dibine geçmiştim. Bunu bana nasıl yapabilirdi. Onu görmezden geldim ona nefretle baktım ve oradan kaçtım. Ertesi gün sınıftan bir arkadaşım dedi ki : 'eee senin annenin yalnızca bir gözü var" yerin dibine girmek istedim; ve de annemim ortadan kaybolmasını. Bu yüzden o gün onunla karşılaşınca dedim ki:"beni gülünç duruma düşüreceğine ölsen daha iyi" annem karşılık vermedi. Dediklerim hakkında bir saniye bile durup düşünmedim. Çünkü çok kızmıştım. Onun duyguları beni ilgilendirmiyordu. Onu evde istemiyordum. çok çalıştım ve singapur'a okumaya gittim. Sonra evlendim kendi evimi aldım. çocuklarım olu ve hayatımdan memnundum. Birgün annem beni ziyarete gelmişti kaç yıldır beni görmemiş ve torunlarını tanımamıştı. Kapıya gelince çocuklarım ona güldüler. ona ; evime "gelip çocuklarımı nasıl korkutabilirsin hemen burdan git " diye bağırdım. Buna annem sessizce " kusura bakmayın yanlış adrese geldim galiba" dedi ve gözden kayboldu. Birgün mezunlar toplantısı için okuldan bir mektup aldım. karıma " iş seyahatine gidiyorum" diye bahane uydurdum. Mezunlar toplantısından sonra sırf meraktan eski eve gittim. Komşularım annemin öldüğünü söylediler. Hiç üzülmemiştim. Bana verilsin diye annemin bıraktığı bir mektup verdiler.

"En sevgili oğlum, herzaman seni düşünüyorum. Singapura gelip çocuklarını korkuttuğum için üzgünüm. Mezunlar gününe geleceksin diye çok sevinmiştim ama seni görmek için yatakta kalkabilirmiyim bilemiyorum. Sen büyürken sürekli bir utanç kaynağı olduğum için üzgünüm. Biliyormusun sen çok küçükken bir kaza geçirmiştin ve gözünü kaybetmiştin. Anne olarak senin tek gözle büyümene dayanamazdım ve kendi gözümü sana verdim. O gözle benim yerime görüyor diyeseninle okadar gurur duyuyordum ki.
Bütün sevgimle...
Annen...

alıntı

Ana Gibi Yar Olmaz

Hayata Dair