Forum Sevdam - Tekil Mesaj gösterimi - Tanımlı Kelimelerim Olsaydın.. Yüklemle Yakınlaşıp Vurguya Müsait Olanlardan..

aquila* · 24-04-2008, 21:25

KaLBim Seni Ta$ıyamayıß ßiqün DururSa ,
Ruhum EBedi SonSuzLuqa Kavu$urSa
MeLekLer Sorquya ßa$Ladıqında
3 Sözüm oLacak
'SevDim'
'Seviyorum'
'Seveceğim'

Kelimelerim olsaydın.. Yüklemle yakınlaşıp
vurguya müsait olanlardan.. Her okuyuşta ayrı bir tondan dile gelen..
RÜYA nın en öksüz kalan kısmında boğazda biriken kurulukla
birlikte, aksine hiç uyanmadan, şefkatli bir el misali uzansaydın
kahverengi saçlara..
Yüzün her zamankinden daha mavi. Sesin her zamankinden daha sonsuz.
Yıldız kaymayan bir gecede "küçük yıldızın son baladı"nı
okusaydın mesela..
Eksik kalsaydım .. Eksikliğim olsaydın.. olmayan ellerimin çizgileri
avucundaki çizgilerle buluşsaydı.. En olmadık zamanlarda…
FİKRİN FİKRİM olsaydı…
Avuçlarıma düşen sayısını bilmediğim kadar SU DAMLA'sı
vardı.. Her düşen damla avucumda olmayan o çizgiden akar ve bulurdu
yolunu..
Çocuklar birer su damlası gibi ilk düştükleri avucu unutmazlar.. Ve
ben sorgulamam damlanın nerden düştüğünü ! ! Lakin , avucuma
düşen İKİ su damlası senden olsaydı.. Yüzünü yüzünden alan o
iki mavi göz , gecenin bi yarısı anneanneye gitmek istemeyen o inatçı
ses, avuçlarımla buluşsaydı…
Ayrılık insanın içini dökmekten vazgeçmesiymiş..
İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözyaşlarını birer
damla düş kırıklığıyla toplamasıymış.. Ne yollara dökülen
gözyaşlarının hesabını yaptım.. Ne hayal kırıklarımın haddini,
hesabını.. Hesapları şaşırıp eksiye düştüğüm anlarda ya da
birden fazla çözümü olan bir problemin ortasında iki kere iki'nin
dört etmesi kadar net bir açıklamayla belirseydin karşımda.. Dörtten
iki çıkmıyorsa eğer ikiden dördü çıkarmanın hesabını yapsaydık
ilkokul çocuğu muzurluğuyla.. Ya da sürekli suyla dolan havuzun
boşalan kısmını gördüğümüz anda, ani bir hamleyle,
yaşadıklarımızla kapasaydık…
Su da sen olsaydın…
Yaşadıklarımda…
Uzun gece sohbetlerinde tükenmeyen sesinle şiirler okurdun… Sesinle
buluştuğum andan itibaren aynı mısrayı tekrarlardım içimden.
" Sesinde ne var biliyor musun?
Söyleyemediğim sözcükler var!
Küçücük şeyler belki, ama
Günün bu saatinde anıt gibi dururlar…"

Cemal Süreyya