Özledim...

Kilincoglu · 11-03-2008, 01:56

Özledim...

Daha ne söyleyebilirim ki. Hayallerimizi, gülüslerini, yanindayken kendimi güvende hissetmeyi seninle yasadigim herseyi özledim... Bana sinirlendigin de telefonu kapatirdin, ben arardim arardim ama sen acmazdin. Ben bikmadan arardim seni. Cokta sinirliydin. Herseye alinan, kirilan bir yapin vardi. Hic bir zaman seni istiyerek kirmadim ki zaten. Sonunda barisirdik da hic kavga etmemisiz gibi devam ederdik ya. Seni güzel yapanda buydu zaten. Kötülükler, yasanmis acilari yok sayardik seninle. Unuturduk... Özellikle de seninle barismayi, sesini duymayi özledim. ilk senden duydugum sevgi sözcüklerini özledim ben. Seni seviyorum derken ben de seni seviyorum demeni özledim ben. Ben hala seni sevdigimi söylüyorum cekinmeden, korkmadan. Sen, -ben de seni seviyorum- demiyorsun ya hayat benim icin orda bitiyor. Senin yoklugunda kaybolmakti bana kaderin sundugu hayat. Yasadigim herseyi anlatirdim gizlim saklim olmasin isterdim senden. Yasadigim, hayalini kurdugum herseyi de bilirdin. Beni bilmeni isterdim, beni anlatabilmeni, benim seni tanidigim kadar senin de beni tanimani isterdim. Simdi hersey yarim kaldi. Sen yarim kalmis bir hayattan yeni bir hayat baslattin, ben hala yarim kalmis bir hayati basa sarip da tekrar tekrar yasiyorum. Hergün yeni bir sarki kesfediyorum seni yasatan. Hayal ediyorum mazi denen gecmisi. Hayat ikimizi de farkli büyüttü. Hani demistin ya birbirimize cok sey ögrettik diye. Sen ögretmek istedin ama ben anlamadim. Birakmayi, terketmeyi, unutmayi, sevmemeyi, haklida haksiz da olsan güclü olmayi benim yanlis bildiklerimi ögretmek istedin. Ben sadece seni sevdigimi anlatmak istedim. Kimsenin sevemiyecegi kadar sevdigimi bilmeni istedim. Hayir yanlis biliyorsun sevgili!!!! Biz birbirimize acidan baska hic birsey veremedik de ögretmedik de. Bir bütün olmayi basaramadik. Ne kadar tuhaf ki sen yokken de yarim kaldi bir yanim sen yanimdayken de... Bir kere sana sikica sarilamadim hep hayalini kurmakla yetindim. Benimsin diyemedim ne sana, ne kendime nede baskalarina. Bundan sonra da diyemiyecegim de. Yillar sonra sen nerede ben nerede olurum bilinmez... Belki bir gün sen uyurken ben bas ucunda oturup mutluyum cünkü o benim diye her zamanki gibi seni yazarim bos bir kagida. Yada sen evlenmis karinla cocuklarinla mutlu bir hayat yasarken, ben nefes aldigim sürece senin yoklugunu yasarim. Yasadigin sehri birak, yasadigin ülkeye ugramam. Sen ailenle mutluyken ben dogmamis ishak`la Tuana`yi düsünür, kimselere anlatamadan kurdugum hayallerde bogulurdum. Seni sevdigimi kendimden bile gizlerdim... Zaman belirleyecek sonumuzu. Simdi ise sen gittiginde biraktigim hayat anlam vermiyor. Yoklugunda yarim kalmis bir hayat anlam tasimiyor. Eksikligin cok belli oluyor. Sen gelirsen hayat anlam kazanir. Ya gelmezsen....Uykularimi kaciran, durup dururken olmadik yerde gözlerimden yaslar akmasinin sebebi bu iste. Ya gelmezsen... Ya benden uzakta, bensiz mutlu yasarsan...

Özledim...

Güzel Yazılar